Annet Hiltermann Bereikbaarheid : |
![]() |
Over mijn werk:
Ik voltooide mijn opleiding schilderen aan Kunstacademie Minerva
te Groningen in 1982 bij Piet Pijn. In aansluiting daarop vertrok
ik naar Nieuw-Zeeland, woonde daar een jaar lang in een tentje en
schilderde het landschap, en plein air. Sindsdien heb ik niet opnieuw
een zo verre en langdurige reis ondernomen, maar schilder landschap
naar waarneming binnen Europa, tijdens kampeerperiodes van enkele
weken in voorjaar, zomer en herfst. In eigen land beperkten mijn
activiteiten zich vooralsnog tot het paradijselijke Terschelling.
Al die landschappen worden ook met hartstocht bewandeld. Eenzaamheid
stel ik op prijs. Uren kan ik doorbrengen met het kijken naar en
bestuderen van maanlicht, avondrood, wolkenvormen, de branding,
watervallen, grondmist en wat zich maar meer aan majesteitelijks
aanbiedt, zonder daarbij daadwerkelijk te schilderen. Dat gebeurt
dan meestal daags erna, wanneer de waarneming heeft kunnen bezinken
en de schilderpoging daardoor minder gevaar loopt te verzanden in
details die niet ter zake doen. Door het zo aan te pakken zijn vluchtige
onderwerpen, of een onderwerp als maanlicht dat nu eenmaal in het
donker niet naar waarneming geschilderd kán worden, langzamerhand
binnen mijn bereik gekomen. Wat mislukt, wordt weggegooid; wat nog
te redden valt wordt later in het atelier voltooid; wat in éen keer
goed is stemt tot diepe voldoening.
De laatste jaren kwamen daar nog fantasielandschappen bij, veelal samengesteld met behulp van buiten gemaakte schetsjes, gedeelten uit eerdere schilderijen en zelfgemaakte of elders opgediepte foto's.
Het schilderen in afgelegen streken stelt voorwaarden aan het materiaal
dat ik mee kan nemen. In mijn rugzak moeten behalve schilderbenodigdheden
ook tent en leeftocht vervoerd worden, de berg op en door het moeras.
Daarom werk ik met acryl op papier en op tamelijk kleine formaten.
Van acryl is de droogtijd kort. Bovendien is het een verf op waterbasis:
water is in de stroompjes of aan de kust altijd voorhanden. Door
mij geschilderde bergmeertjes bijvoorbeeld leverden behalve drink-,
kook- en waswater ook het nat waarmee ze op papier werden gezet.
Annet
Hiltermann Completed my training in 1982 at the Academy of Arts "Minerva"in Groningen, under the tutelage of Piet Pijn. Immediately following that I departed for New-Zealand, spent a year living simply in a hiking tent painting landscapes, en plein air. Since then I haven't made a trip as far away or for as long as that. Now I confine myself to Europe, backpacking in the same way for several weeks at a time during Spring, Summer and Autumn and painting real life landscapes. |
![]() |
In Holland, my own country, I have, up to now, limited myself to painting only on the paradisical island of Terschelling.
I'm a passionate hiker. I love and appreciate the solitude of the countryside and can spend hours observing and studying the moonlight, sunset, cloud formations, the breaking of waves, waterfalls, ground mist, and anything else that overpowers me with its magnificence, without having even yet painted it. The painting comes later, when the observation has matured, leaving aside unnecessary details, that might interfere with the result.
By tackling things in this way, I am able to capture on paper the more fleeting subjects, which might otherwise have been out of my reach. An example of this is moonlight, which for obvious reasons is impossible to paint on the spot, as it is just too dark outside.
Whenever I succeed in completing a painting there on the spot, I
feel satisfaction. The less successful first time attempts I usually
finish off in my studio. Failures get well and truly trashed.
In recent years I have taken to painting fantasy landscapes as well.
I compose these by utilising my outside produced sketches, parts
of other paintings and even photos that I or somebody else has made.
Painting outside and off-the-beaten-track, has dictated the type of paint and materials I can best use. I have to fit into my rucksack not only my tent and provisions, but my painting equipment too - all this has to be carried up mountains and through swampy country etc. Acrylic paint, which dries fast, is ideal, and using it on fairly small sized paper is the perfect solution. Being a water-based paint it has another distinct advantage: water is available everywhere I go, be it from a mountain stream or the sea. Not only do I wash myself in it, drink and cook with it, but I mix it with my paint too!